maandag 19 november 2012

Sinterklaas is in 't land

Sinterklaas is weer in het land!

In huize Clancy zitten er vier gezichten trouw om 18.00 uur naar het journaal te kijken. Dieuwertje brengt ons iedere avond de nodige updates en bericht over het wel en wee van de Pieten. Het blijft ieder jaar weer spannend of het vrolijk avondje wel doorgang kan vinden.

Met Sinterklaas komt ook weer het jaarlijks terugkerend fenomeen van de knutselavond op school en de opvang. En believe you me, ik heb al de nodige stoffen rugzakjes, tasjes en etuits befrutseld. Ook durf ik je te zeggen dat ik er ab-so-luut niet voor in de wieg gelegd ben.

Al gezeten op een te klein stoeltje in het lokaal van mijn zoon of een van mijn dochters, kijk ik gefrustreerd om me heen. Ieder jaar herinner ik het me weer: 'Oja! Ik had me voorgenomen een plan de campagne te hebben!'  Want dat is wat je knutselwerk tot een succes maakt, dat is wat je als goed getrainde mama doet.  Dat is wat iedereen om mee heen aan het doen is. Je herkent de nieuwe ouders altijd meteen: of ze kijken net zo verwilderd om zich heen als ik, ook al ben ik dan geen nieuwe ouder. Of ze gaan volledig in hun knutselwerk op en maken een product wat je eigenlijk direct in de winkelschappen zou kunnen leggen.
De getrainde ouders flansen met een quasi verveeld gezicht en minimale effort een behoorlijk staaltje voorbereide perfectie in elkaar.

En ik?
Ik voel me tekort schieten als knutselmama. Ik bedenk me dat ik naar huis wil. Ik roep heel hard dat je niet aan het knutselwerkje kunt aflezen hoe goed je het doet als mama. Om vervolgens toch met het zweet op mijn bovenlip te pogen iets fatsoenlijks te fabriceren, omdat ik me het gezichtje van kindlief haarfijn kan voorstellen wanneer hij of zij het pakje opent.

Vanavond mag ik weer. Ik kijk er nu al naar uit!  ;)