vrijdag 7 oktober 2011

Leren lezen

Geheel passend bij het thema van deze week ( kinderboekenweek ) staat alles in huize Clancy deze week in het teken van leren lezen. Mijn oudste meid gaat sinds de zomervakantie naar groep 3 en leert met grote sprongen lezen. En dat werd hoog tijd!
Net zes is ze, maar je zou denken dat ze al tien was. Sinds ze een paar woorden kan lezen, is ze wereldwijs. Uiteraard weet ze alles beter, want als de juf het zegt dan is het zo. Ik ben alleen maar blij dat ze nu zijn begonnen met het echte werk. Ze was er al een hele tijd klaar voor. Natuurlijk hebben we thuis ook wel spelenderwijs naar woordjes gekeken, maar de juf die doet het toch wel heel goed.
Iedereen in huis oefent fervent mee. In drie weken tijd kan ze al een aardig stukje voorlezen en zo vermaakt ze haar broer en zus. En aangezien jongere zus alles práchtig vindt wat haar grote zus doet, wordt er driftig doorgeoefend ook als Róisín allang weer terug naar school is. Net als haar oudere zus, kruipt Niamh dan op de bank naast haar broer met een boekje in haar hand. En dan komt het: roohooohoood-kahahap-jehuhuh. Roodkapje dus, voor wie het niet lezen kan. En de woholholluhuf (wolf). Geweldig genieten vind ik dat.
Broerlief laat het zich aanleunen. Dat is er echt een die alles het liefst aangereikt krijgt. Of dit nu een verschil met jongens en meisjes is, weet ik niet. Ik zie in onze familie wel echt een verschil tussen de twee. Ze zijn even oud, op dezelfde dag geboren, tweeling maar o, zo verschillend. Zij kleedt zichzelf het liefst aan, hij staat als een stijve hark te wachten tot iemand in huis hem aankleed en vertelt wat er van hem verwacht wordt. Zij wil het liefst nu al naar school, hij vindt het thuis wel prima. Zij wil fietsen en mag het ook al zonder zijwieltjes mama? Hij kijkt vol verwondering naar de trappers en vraagt zichzelf af wat je daar nu in vredesnaam mee kunt doen. Zij wil ook al kunnen lezen en hij wil graag voorgelezen worden.
De jongste ligt in de box alles goed te bekijken en op te slaan. Broer en zus brengen haar heel lief het knisperboekje, zodat zij ook kan lezen. Ergens verwacht ik ieder moment dat ze rechtop gaat zitten en zegt: Nij-hij-hijntje!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten