zondag 4 juli 2010

Ultiem geluk

Het komt niet zo heel vaak meer voor, maar eens in de zoveel tijd kom ik erg laat thuis. Zo ook weer een tijdje geleden. Ik reed op mijn fietsje naar huis en opeens bekroop me een gevoel van ultiem geluk. Nu weet ik dat dit zeldzaam is, te koesteren bovenal. Dat wetende, ben ik direct van mijn fiets gestapt om het gevoel nog even te rekken voordat het weer zou vervliegen en worden vervangen door een berustend gevoel van tevredenheid.

Rondkijkend trachtte ik te achterhalen wat nu de aanleiding was en waarom juist op dit moment. Tenslotte trapte ik door een gewone nieuwbouwwijk en dat is nu niet direct iets waar ik over het algemeen heel gelukkig van word. Diep in de nacht stond ik daar langs de straat, het was nog lekker warm, de wind ritselde door de bomen en struiken. Ineens zag ik het:

de straatlantaarns deden het niet!

Kijk daar word ik nu ultiem gelukkig van.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen