woensdag 10 november 2010

Echte vrouwen

Sinds dat ik een dochter heb, ben ik me bewust van het heersende beeld van vrouwen. Sindsdien doe ik erg mijn best mijn dochter zo lang mogelijk te beschermen tegen dit beeld. Maar iedereen doet eraan mee, ikzelf jammergenoeg ook.

Wel geef ik iedere keer, als ik een vrouw op een poster in een abri zie, aan dat het een beeld is dat geretoucheerd is en niet echt. Vervelend? Misschien, maar er zijn al legio jonge meisjes die trachten zichzelf om te vormen naar de beelden die ze zien, ervan uitgaande dat dit de standaard is. Mijn dochter hoeft zich daar voorlopig nog niet bij aan te sluiten.

Ook op het schoolplein - en vergis je niet het begint al bij de kleuterjaren - de mama's die over de hoofden van kinderen over hun eigen vorm of erger nog, andermans vorm praten. Het begint natuurlijk grappig: een kind dat tegen mama zegt dat zij een rondje moet lopen om d'r buikje kwijt te raken of minder dik te zijn. Wat mij betreft is hoe je daar op reageert cruciaal: je kunt zeggen dat dit inderdaad zo is. "Ja, mama moet een rondje gaan lopen." Of je lacht het weg.

Zelf lach ik erom om vervolgens tegen mijn dochter te zeggen. "Meis, zo zien ├ęchte vrouwen er nu uit. Met heupen en billen en een buik waar kinderen in hebben gezeten!"

Geen opmerkingen:

Een reactie posten